hi~

Ondanks het feit dat we ondertussen alweer aan de andere kant van Japan zitten ga ik gewoon rustig door met inmiddels oude verhalen schrijven haha. We zitten nu in Aomori een stad ver in het noorden, voorlopig blijven wij hier 3 nachten om vervolgens terug te gaan naar Tokyo om lekker te shoppen ^^

Zo net lekker gechilled bij het manga museum en nu door naar Hiroshima de laatste stad wat voor mij nog bekend terrein is. We kwamen aan en omdat we behoorlijk klaar waren met lopen en zoeken en verdwalen (mijn backpack was toen behoorlijk zwaar geworden,bijna 2x zo zwaar als die van Michael xD) dus we besloten gewoon gelijk de taxi te pakken (yohoho!) die ons naar het hostel bracht. Veel beter gelukkig dan de laatste hostel en we maakte het ons even gemakkelijk en gingen we met behulp van wifi de manga opzoeken die we maar deels gelezen hadden in het museum, want ja dat heeft natuurlijk voorrang! Vervolgens zijn we de buurt gaan verkennen en gingen we opzoek naar avondeten.
Nog geen 10 meter uit het hostel zag ik yakinuku (japans gourmetten/bbq) staan op een twijfelachtige gevel, het leek mij leuk dat eens te doen en het was vlees dus ik had al Michaels stilzwijgende goedkeuring. Toen we binnen kwamen werden we begroet door 2 mensen die in discussie waren met 2 vaste klanten. We werden even aangekeken en er viel toen een kleine stilte. Ik vroeg toen (deels om de stilte op te vullen) of dit inderdaad yakinuku was, dit werd bevestigd met veel Japans en gelukkig ook gewijs. We gingen zitten en bestelde een schaaltje beef (hoopte we) welke wij vervolgens zelf mochten grillen. Allemaal leuk maar het was poepje duur, voor 3 schalen vlees met ongeveer 10 stukjes vlees erop betaalde we 30 euro en we zaten niet eens bijna een heel klaar beetje vol :( bovendien zag de winkel er dusdanig uit dat er net zo goed 'Henks patat, hoeren en bier' op had kunnen staan. Op een gegeven moment nokte we er maar mee en gingen opzoek naar een convinience store. Daarmee sloten we onze eerste dagdeel in Hiroshima.

Volgende dag: Miyajima! Een eiland dicht bij hiroshima. Een super plek en dit was ook mijn 3de bezoek maar iets waarvan ik vond dat Michael het moest meemaken. Na de ferry te hebben genomen stapte we op deze van herten vergeven eiland. Het was wederom prachtig en perfect weer en het stikte dan ook van de toeristen. Ik verwachtte half dat dit een herhaling zou zijn van mijn laatste 2 bezoekjes maar tot mijn verbazing was dit niet het geval. Ipv dat we de kabelbaan namen besloten wij (tot mijn grote verbazing de berg te voet te beklimmen). We praten over een pad van 2.5 km behoorlijk stijl omhoog. God mensen wat kunnen 2.5 km lang zijn zeg. De grootste verassing was echter Michael die ondanks de vele pauzes wel mooi even een berg beklom! Bovendien werd hij bij de minuut mannelijker. Dit heeft misschien te maken met de support die we kregen toen we de berg beklommen, zoals ik al zei was het behoorlijk druk en we kwamen dan ook veel mensen tegen die van boven naar beneden gingen. 'konnichiwa! (hallo!) Gambatte! (zet hem op)' waren 2 woorden die we vaak te horen kregen, er kwam zelfs een klas langs waar we van elke leerling een high five kregen. Eenmaal op de top aangekomen was ik zeker niet moe, ik besloot wel even van de zon te genieten, een kwartiertje of 3 met mijn ogen dicht.
Voordat we terug gingen wilde we eerst wat drank inslaan, ze hadden niet veel, nogal lomp als je bedenkt dat we zeker wel 1.5 liter hebben gezweet. Er was wel een drankje te kopen genaamd Poki Sweat....ja...ze vroegen er 300yen voor en we besloten uit pure nieuwsgierigheid dat spul te kopen. Nou... bedenk 1het vieste soort vloeistof wat je ooit hebt ingenomen en vermenigvuldig dit met 10. Congrats! You have found a bottle with Poki Sweat. Toen ik probeerde te achterhalen hoe drank in vredesnaam zo vies kon smaken, las ik op de achterkant dat het de bedoeling was dat het drankje zo veel mogelijkdezelfde samenstelling had als, ik citeer: 'the body fluid u lose'. ----__---- why??
Op de terugweg (uiteraard ook te voet SOO MANLY) begonnen onze benen halverwege behoorlijk te trillen. We besloten onze trip terug naar de ferry niet langer uit te stellen en namen de feryy en trein terug naar hiroshima.
Toen onze benen weer behoorlijke dienst deden gingen we richting hiroshima station, er is daar namelijk een eet tentje waar ik het heetste stuk kip ooit heb gegeten. Ik wilde Michael dit laten proeven. Het tentje was niks verandert, het staat nog altijd volledig in het teken van de Carps de lokale team van baseball. Helaas was de menu schijnbaar verandert, er was nog steeds een spicey dish en het was spicey maar niet spicey spicey :(
Voor de rest gingen we nog even rondkijken in een warenhuis opzoek naar voordelige 2de hands ps3 spellen. In hetzelfde warenhuis was ook een speelhal, we zagen daar leuke dingen. Terwijl we taiko speelde (trommel spel) werden we aangemoedigt door een paar leuke japanse meisjes die op de melodie mee speelde. Dat had onwijs stoer/cool kunnen zijn als we niet keihard zuigde in het spel en bovendien op easy speelde -.-. volgende keer beter... Wat wel stoer en cool was was een jongedame in een 3 delige pak en een akte koffertje op de grond naast haar hakken, die eveneens een melodie/behendigheids spel speelde. Ze deed het zo verschrikkelijk snel dat het leek alsof ze 6 armen had, echt ongeloofelijk.

EEEENNN de volgende dag waren we alweer klaar met Hiroshima. Dat was ook het moment dat Michael erachter kwam dat hij zijn jas kwijt was geraakt. Arme kerel :( maarja beter dan een ipod verliezen hahah.
Volgende verhaal zal ik vertellen over Beppu een super leuke stad aan de kust! Vanavond zorgt Michael voor de foto's en ik morgen voor een nieuw verhaal hoop ik. Wij gaan zo maar wat eten bij een curry restaurant die we tegen kwamen, oh! En we moeten even een wasje draaien.
Leuk dat jullie ons nog trouw volgen en ik waardeer de possitieve feedback op de blog.

Groetjes uit Aomori en tot morgen hoop ik!