‘Beppuuuu bepuuuu beppuuuu~ desu'. Kondigde de o zo bekende vrouwen stem op het perron aan toen we na wederom een lange reis eindelijk uitstapte in het kust plaatsje Beppu. Als ik erop terug kijk weet ik eigenlijk niet eens meer waarom ik dit plekje heb gekozen. Het was denk ik een combinatie van het verlangen naar de zee en verder naar het zuiden te gaan dan ooit, en zoals je op de map kan zien is het aardig laag in Japan.

We stapte het station uit en van daaruit liep er 1 rechte weg naar beneden richting de groene zee. Ons hotel lag letterlijk aan het eind van deze weg dus daar zat deze keer gelukkig geen uitdaging in haha. Eenmaal aangekomen en ingecheckt bekeken we onze kamer en een zeer aangename verassing was het mooie uitzicht over de baai. Bovendien was het hotel uitgerust met een binnen bad en buiten bad op het dak van het hotel wat een spectaculair uitzicht bood over de zee. We waren alleen hierdoor al snel verliefd geraakt op het stadje, want niet alleen lag het aan de kust maar ook had het karakter, het was meer een groot dorp dan een stad en het deed me eenbeetje te denken aan een plekje genaam 'Old town' in Orlando, Florida. En niet alleen had het een ietswat amerikaanse uitstraling het had ook nog amerikaans voedsel! Redelijk dicht bij ons hotel lag en een 24/7 restaurant. Het mooiste aan dit restaurant waren 3 dingen: 1. ze serveerde geen Japanse rotzooi. 2 het was een all you can drink en 3. PO-TA-TOES!!!
Nou ik kan je zeggen, als ik was afgevallen in de voorgaande weken dan kan ik jullie geruststellen dat ik dat er weer netjes heb bijgewerkt daar. Ach wat was dat heerlijk eten zeg, we schroomde ook niet daar elke dag te avondeten en zelfs te lunchen.
Voor de rest hebben ouderwets gewandeld die dag, we gingen ook nog op zoek naar een boulevard en die was er ook wel, maar mijn ouders, die expert zijn op het gebied van ‘boulevaardje pakken', zouden er geen 2de blik op werpen aangezien het 1 rechte betonnen pad was langs de zee, with no sign of life what so ever. Dus we besloten dat het tijd was voor bedje. Dik en gelukkig vielen we in slaap.

Volgende dag, tijd voor een uitstapje maar weer! Ik had een beetje gekeken wat er in de buurt was en besloot naar een plekje te gaan genaamd Yufuin. Ongeveer 90 minuten reizen. Nu vragen jullie je vast af wat wij hebben gedaan in Yufuin. Gelopen! Ik was echt in een I don't care bui en besloot gewoon random weggetjes in te slaan zonder ook maar 1 blik te werpen op de kaart. Dit zorgde voor hele leuke weggetjes en ik zou durfen zweren dat wij de eerste buitenlanders waren die daar ooit een voet hadden neergezet. We liepen door de outskirts van het plekje en dit zorgde voor veel boerenland, huisjes, tuintjes en kasjes. De weg ging omhoog, omlaag, links en rechts. We kwamen ook geen levende ziel tegen, afentoe een verdwaalde boer die opkeek van zijn werk en afentoe een kat die ergens onder wegschoot. Voor de rest was onze enige gezelschap oude verroeste huisjes en gereedschappen waarvan de nederlandse arbo dienst een hartaanval zouden krijgen. Ik heb er erg van genoten in ieder geval.
Rond het middaguur kwamen we bij een fatsoenlijke weg met zo'n heerlijke convience store en een map, en het werd tijd om te kijken waar we in godsnaam waren en wat hier eigenlijk te doen was xD. Op basis daarvan zijn we richting een meer gaan lopen, en onderweg kwamen we iets tegen waarvan allebei mijn klompen braken. Stel je voor dat je op de Noordpool loopt en je ziet opeens een grazende kameel op op een stuk ijs voorbij drijven, die blik had ik ook toen ik opeens een One Piece speciaal zaakje tegenkwam. Een winkel volledig gewijd aan een (vooral in Japan) populaire anime serie. Bovendien stond er een leuk meisje met een One Piece t-shirt achter de balie die me zelfs dingen liet zien (vooral Ace gerelateerde dingen). Ik heb nog nooit zo lang rond geneusd op zo weinig m2 winkel hahah. Ik was er in ieder geval zeker wel 3 kwartier zoet.
Dus na zo'n volledig random event ging ik terug naar aarde opzoek naar dat meer. We zaten naar mijn idee in de buurt toen ik besloot dat de WC een welkom aanblik zou zijn, ik zag een bordje die aangaf dat er een WC dichtbij was en vertelde Mike dat ik zo terug was. Ik ging de hoek om met de verwachting de WC te vinden toen ik nog een bordje tegenkwam met het blauwe mannetje en het roze vrouwtje, dus ik volgde het bordje en liep vervolgens 3 minuten om bij een splitsing te komen met een bordje die wederom beloofde dat ik verderop een WC zou vinden. Ik volgde het pad voor nog eens 5 minuten toen ik een bocht om ging.... en verdomd daar was het meer versierd met het laatste bordje! Ik moest vervolgens het meer nog voor de helft aflopen voor ik eindelijk bij de WC was. Ongeveer 20 minuten later vond ik Michael terug die helemaal in tranen was. Hij huilde en tierde en vloekte en riep om zijn broertje tot ik hem eindelijk wist te kalmeren en hem mee sleepte naar het meer.
En voor de rest....hebben we gelopen! Hahah ja het dorp ligt in een dal en wij hebben een cirkel getrokken om het dal heen wat zorgde voor een een paar hele mooie foto's en sowiezo mooie herinneringen. Ik kan dat namelijk wel waarderen, weg van het toerisme en gewoon het land Japan zelf eens meemaken. Ondanks het tekort aan actie was dit een van mijn leukere tripjes tot nu toe :) later in de middag namen wij de trein terug naar Beppuuuu. Daar genoten we van een heerlijk avondmaal.
Die avond laat ging ik nog even het bad in op het dak. Prachtig werkelijk waar *pinkt een manly tear weg*.

En toen was het alweer tijd om te vertrekken uit Beppuuuu. MAAR, de trein die ons naar de nacht trein zou brengen vertrok pas rond half 4! Tja wat nu?! Nou eerst maar een geld zien te pinnen want ik had nog maar een paar honderd yen opzak, dat leverde in iede geval een onverwachte tour door Beppu zelf op xD en markjes waar ze 'etenswaren' verkochten maar feitelijk gewoon een lijkenhuis was.
We kwamen bij Beppu station aan rond 11 uur en ik ging daar ter plekke vragen bij een tourist information desk voor wat info over....aapjes! Op fietsafstand ligt namelijk een aquarium en een aapie berg, en het leek ons leuk nog even een kijkje te nemen.
Na veel gekut met bussen kwamen we uiteindelijk aan bij aapie berg. We kochten een ticket voor 400 yen(!!) en net toen we de berg op wilde werden we geconfronteerd met 2 bordjes welke ieder een andere kant op wees. Op 1 bordje stond een schildpad en op de andere een konijn. Na ongeveer een half uur hierover gebrainstormd te hebben besloten we dat dat moest reffereren naar een slome en snelle pad. Onzin bleek later want aapie berg bleek gewoon een aapie heuvel te zijn, waar je in 10 minuten alles hebt gezien. Gelukkig waren de aapies zelf wel super leuk. Maarja na een half uur hadden we toch zoiets van: wat nu?! Het was net 12 uur en we hadden nog 3.5 uur voordat we weg konden komen uit Beppu.
Toen we op aapie heuvel op een bankje zaten te tobben kwam er opeens een aapie vlak voor ons. Voor mij lag mijn rugtas bewapend met (in dit geval) 2 flesjes coca cola zero aan de zijkanten. Nou dat aapje had het lef MIJN flesje uit de tas te halen! Met de rug naar ons toe zat het doodleuk met mijn flesje te rotzooien. Toen het omkeek en het mij hem zag aanstaren en Michael met een camera foto's zag maken begon het aggresief te worden! xD we werden al gewaarschuwd de beesten niet aan te kijken en verdomd het was waar, dus we keken snel de andere kant op, en het aapje werd toen gelijk weer rustig, toen we allebei weer keken keek hij weer om en werd hij weer aggresief. Het leek net uit een tekenfilm te komen hahah. Uiteindelijk rende het aapje met mijn flesje weg naar een plek waar we niet mochten komen, en was ik 150 yen kwijt :(.

Later liepen we terug naar het bus station om erachter te komen dat de eerst volgende bus pas over 1.5 uur zou komen 0.o. Dus we hadden zoiets van w/e en liepen de weg terug naar Beppu langs de zee, we hadden beweging en we verbrande wat tijd dus het was win/win wat ons betrefd.
Nou de rest van de overgebleven tijd hebben we rondgehangen alsof we 15 jaar oud waren, warenhuizen in gelopen, spelletjes gespeeld in de speelhal, honderden yen verspild aan grijphaak spellen (alleen ik) en wat gegeten bij de amerikaan, meer omdat het kon dan dat het echt moest :3.
Toen was het dan eindelijk tijd om de laaaange reis naar het noorden (of westen) van Japan te aanvaarden. Maar daarover meer in de volgende chapter!